|
12 KASIM DEPREMİNDE YİTİRDİKLERİMİZİN ANISINA SHIMAL DAĞ BİSİKLETİ TURU TAMAMLANDI
12 Kasım 2006 Pazar günü " 12 KASIM DÜZCE DEPREMİNDE YİTİRDİKLERİMİZ " anısına düzenlediğimiz SHIMAL dağ bisikleti turu gelip çatmıştı bile. Günler öncesinden yaptığımız hazırlıklara tanrıda yardım etmişti sanki. Belkide bu yıl gördüğümüz son güneşli ve sıcak havaydı....

Kulübümüzün deprem konusundaki duyarlılığı , aktivite öncesi organizasyona da yansımıştı. Alternatif Sporlar Başkanı Ali Al ve yönetim kurulu gecelrini gündüzlerine katmışlardı. Bisikletler hazırlanıyor , tek tek kontroller yapılıyordu. En ufak ayrıntı bile atlanılmıyordu. Organizasyon öncesi son planların yapıldığı toplantı sonrası , tur sonunda verilecek mangal partisi için alışverişlerde yapılmıştı. Bir hafta öncesinde yaptığımız kontrolde pistin durumunun iyi olduğuda görülmüştü. Artık herşek katılımcılara ve hava koşullarına kalmıştı.

12 kasım sabahı olduğunda bütün yönetim sabah 08:00 da merkezimizdeydik. Hava harikaydı. Hemen bisikletleri depolardan çıkartıp , kasklarla eşleştirdik. MACERA ARACIN'a lojistik malzemeler yüklendikten sonra katılımcıları beklemeye başladık. Herkes sözünü tutmuştu. Katılım tamdı . Hatta bisikletler bile yetmemişti. Bu derece ilgi bizi dahada motive etmişti.
Kocaeli Büyük Şehir Belediyesinin bize tüm gün boyunca tahsis ettiği otobüste gelince , harekete koyulduk. Bisikletleri otobüse ve diğer araçlara yükledikten sonra yaklaşık 55 kişi, kahvaltımızı yapacağımız yuvacık barajının başlangıcında bulunan Karaarslan tesislerine hareket ettik. Kafileye 5 jeep eşlik ediyordu. Sağlık ekibimizde işbaşındaydı.
Muhteşem manzaranın eşliğinde tesislere geldiğimizde , herkes kendini doğanın kucağına bırakmıştı . Kimileri sobanın başına , kimileri salıncağa , kimileri ayak üstü sohbete başlamıştı bile. Vakit geçsin istemiyorduk. Karaarslan tesislerinin sahibi Sedat herkesle birebir ilgileniyordu. Kızarmış ekmekler , tereyağ ve bal ile kahvaltıdan önce gelmişti bile. Güzelce kahvaltımızı yaptıktan sonra , tepecik köyüne hareket etmek üzere yola koyulduk.
Tepeciğe geldiğimizde herkes bisikletlerini almıştı. Oradan turumuzun başlangıç yeri olan Serindere köyüne ısınma turuna geçmiştik. Köydeki çoban köpeklerinin meraklı , fakat zararsız bakışlarının ardından Serindere köyüne varmıştık.
Serindere köyünün sıcakkanlı insanları bizi kapıda karşılamışlardı. İnsanlara olan özlemleri gözlerinden okunuyordu . Hemen birşeyler ikram etme telaşına girmişlerdi.Kısa bir molanın ardından parkura girdik. Hafif eğimli bir parkurdu. Kimsenin yorulmayacağı , keyifli bir manzarası olan doğa harikasıydı oraları.
Herkes çamurlara bulanmak, özgürlüğün keyfini sonuna kadar çıkarmak istiyordu. Her taraftan bir şelale akıyordu. Zaman zaman büyük su birikintilerinin içine takılan arkadaşlarımız macerayı doyasıya yaşıyorlardı.
Bu arada bir diğer zevki ise, tura dört çeker araçlarla katılan arkadaşlarımız yaşıyordu. Herkes araçlarının yapabileceklerini görmek için merakla bekliyordu. Zevkten uçuşan kahkahalar eşliğinde turun sonuna yaklaşıyorduk.
Pistin sonuna geldiğimizde , mangallar yanmış , sucuklar üzerinde biber ve domateslerle haşır neşir olmuşlardı bile. Güzel sohbetler eşliğinde , sucuk ekmekler mideye iniyor, bir daha ki aktiviteler için temenniler dile getiriliyordu. Yeni tanıştığımız bisiklet sevdalılarının , gördükleri bu topluluk karşısındaki mutlulukları gözlerinden okunuyordu. Kentimizde aslında bir çok bisikletsever olduğu ancak bunların organize olamadıklarından bahsediliyordu. Sağlıklı yaşam için , bisikleti günlük yaşama entegre etmekten , bisikleti topluma tanıtmak için hafta sonları tam şehrin göbeğinde gruplar halinde bisiklet gezileri düzenlemek gereğinden bahsediyorlardı. Bizde KODOSK olarak katıldığımız bu görüşleri not edip , ileriki günlerde yapacağımız aktivitelerin yol haritası olarak saklamaya karar vermiştik.
Merkezimize geldikten sonra herkes kendi bisikletini yıkayıp tertemiz etmişti. Tam bir yardımlaşma ve sporcu ruhuyla ,aldığımız herşeyi eskisi gibi yerleştirip merkezimizi kapatmıştık.

Sivil Toplum olmanın vermiş olduğu sorumluluklardan birini daha yerine getirmiş olmanın huzuru ile evlerimize dağıldık. Bizler evlerimize dağıldık ve normal yaşamımıza belki hemencecik döndük ama , Düzcede 12 kasım depreminde yidirdiklerinin yasını tutan ailererin ocağına ateş düşmüştü bile.
12 kasımda kaybettiğimiz tüm canlarımızın ruhu şad olsun.....
Kaynak KODOSK |